Thank you for your message and kind words. We appreciate your feedback regarding the tournament invitations.

We understand your suggestion about sending invitations a month in advance for travel planning. We also sent short invitations through OGS about 1-2 months ago. We can't do it too often because it would be spam. This announcement was the last one, for people who live close by and just don't have plans.

We also want to let you know that information about this tournament has been available on the EGF calendar for approximately six months.

Nevertheless, we'd like to invite you to follow our website. We're planning to organize another tournament next year, most likely around the same time.

We hope to see you then!

Sincerely,
marmez

Poradnik słabego gracza cz. 1
1 września 2010, autor: Tommyray

Mając kilka wolnych chwil i mając na uwadze nieśmiertelne dusze naszych drogich czytelników, postanawiamy rozpocząć nową serię edukacyjną skierowaną dla wszystkich adeptów jakże pięknej gry Go, którzy dzięki swemu niebywałemu szczęściu i wytrwałości nadal okupują dolne rejony list rankingowych, a i silni gracze z radością przyjmą wybawienie jakie niesie lektura poniższych uwag.

Jest to mianowicie “Poradnik słabego gracza – czyli jak pozostać słabym i być z tego dumnym”.
Życzymy miłej lektury.

Po pierwsze, kto chciałby być mocny?
W jakim celu? Trzeba dawać innym handi, bez skrzywienia przełykać ich bezmyślne ruchy, pokornie znosić cięgi od senseia za własne idiotyzmy, ciągle się doszkalać, ćwiczyć, studiować joseki, fuseki, partie pro, Shusaku na stole, w łóżku, w lodówce…

Istna męka. Męka, która niszczy życie rodzinne i utrzymuje naszych niegoistycznych znajomych z dala od nas.

Kto w końcu ma zamiar spotykać się z zafiksowanym świrem? Nie, nie, nie, tak nie można, to się źle kończy. Słaby gracz, chcący używać życia i nie cierpieć, musi przyswoić sobie kilka podstawowych tesuji na przetrwanie w dolnej części listy rankingowej jak najdłużej.

Po drugie, granie.
Nie wolno grać na poważnie. Koncentracja i dawanie z siebie wszystko? Zapomnijcie o tym. Każdą przegraną należy bagatelizować i zawsze grać jakbyśmy byli przymuszeni albo śmiertelnie zmęczeni.

Nie wolno przyjmować żadnych nauk z własnych porażek. Analizy są zabronione, a jeżeli silniejszy gracz nieopatrznie zapragnie wam coś wytłumaczyć wymigujcie się brakiem czasu, kontuzją, zakupami, kokluszem i gradobiciem. Słowem – wszystkim.

O psychicznych aspektach gry rozwodzić się będziemy w przyszłym numerze, w części drugiej, w której to zajmiemy się właśnie duchową stroną rozgrywek na gobanie, z jej szczególnymi atraktorami i pułapkami, czyhającymi na nieuważnych graczy przez cały czas trwania ich goistycznej kariery.

Przejdźmy dalej – czyli do techniki.

Z pewnością pamiętanie o sile pustego trójkąta pozwoli wam na długo cieszyć się swym statusem gracza słabego.

Tenuki
Bardzo ważne, jest to podstawowa technika pozostawania słabym graczem. Tenuki, w sytuacji gdy trzeba zabezpieczyć cięcie lub życie, jest sprawą kluczową.

Zaraz obok tenuki – gote. Obie koncepcje się dopełniają. Gdzie silny gracz zagra tenuki, wy grajcie gote. Gdy on zabezpiecza w gote, wy grajcie tenuki. Zdaje się to być może trudne i być może sugeruje zdobywanie wiedzy, ale zapewniam, że Go ma tę cudowną własność, że słabi gracze intuicyjnie wyłapują te jakże ważne różnice i doskonale unikają kopiowania zagrań silniejszych. Tak trzymać!

Czytanie
Czytanie jest zakazane pod każdą formą. Niewolę czytania sekwencji pozostawcie chorym danowcom. Gracz słaby nie może ćwiczyć umysłu pod kątem tej perwersji. 3 ruchy do przodu jest już zbyt wielkim ustępstwem.

Jeden lub dwa ruchy są dopuszczalne, ale tak naprawdę prawdziwie prawdziwy słaby gracz czytać nie powinien, tak mu dopomóż Bóg.

Układanie partii pro…
Czyż nie lepiej pobawić się kamieniami w zbijaki? Albo też zrobić estetyczną piramidkę? Naprawdę serce boli na myśl o tych wszystkich słabych graczach, którzy zapominając o istotności swej roli próbują stawiać kamyki na wzór Shusaku czy Go Seigena. Ułożenie partii pro powinno być karane tygodniowym postem i nakazem grania przez ten czas w Quake’a.

Jeżeli już zajmujemy się technikaliami to jest pewna perwersja, której trzeba zaprawdę naprawdę unikać. Jest nią mianowicie liczenie punktów. Któż bowiem to widział aby liczyć punkty i się dowiadywać już w trakcie gry, czy wygrywamy lub przegrywamy?

Ach, czyż nie ma większej rozkoszy niż nieświadome granie do końca kamieni w gosu, aby następnie świętując przegraną o 150 punktów poczuć piękno własnej sokratejskiej niewiedzy?

Tak więc, jeżeli macie zamiar w trakcie gry liczyć punkty i dostosowywać strategię gry do tej fanaberii danowców, to zapomnijcie o byciu słabym graczem.

Na chwilę obecną to tyle. Ciąg dalszy z pewnością nastąpi.

Pozdrawia i serdecznie zachęca do stosowania powyższych nauk.
Wasz prof. Padre

(autor: Tommyray)

Część druga z https://web.archive.org/web/20100907040617/http://akademiago.pl/blog/poradnik-slabego-gracza-cz-2/

Poradnik słabego gracza cz.2
4 września 2010 autor: Tommyray

Część druga paraporadnika słabego gracza – czyli jak pozostać słabym i być z tego dumnym. Na podstawie „Think like a weak player”oraz „Think like a really weak player” znanego wszystkim autora.

Gorący odzew, wręcz setki listów, jakie nasza redakcja otrzymała, po publikacji części pierwszej poradnika dla słabych graczy, dał nam impuls, aby kontynuować nasz cykl. Tym razem postaramy się rzucić okiem na mentalne aspekty tego wyzwania, jakim jest wytrwanie w byciu słabym graczem.

Nie czarujmy się – nie każdy ma predyspozycje do bycia słabym graczem. Techniczne umiejętności to tylko fragment większej całości. Bycie słabym graczem implikuje o wiele więcej zjawisk mentalnych niż tylko prostą abnegację technicznych szczegółów.

W psychologii słabego gracza można wyróżnić kilka ciekawych reguł, które bezwzględnie należy przestrzegać.

Z kim się mierzyć.
Kwestia wyboru przeciwnika nie jest sprawą błahą. Jest to swego rodzaju sztuka, mianowicie piękna sztuka uników. Żaden szermierz długo by nie przetrwał, gdyby na zimno nie potrafił ocenić zawczasu szans na wygraną. Pamiętając o tym, słaby gracz z pietyzmem pielęgnuje poziom już osiągnięty i całkiem rozsądnie uważa za wielkie marnotrawstwo porzucanie swego aktualnego poziomu i orbitowanie w nieznane rejony wyższych umiejętności.

Wybiera on przeciwników co najwyżej równych mu stopniem, silniejszych graczy zaś zręcznie unika. Obawa i stres, jaki odczuwa słabszy gracz względem silniejszego, są wszak jak najbardziej uzasadnione zarówno z ewolucyjnego jak i racjonalnego punktu widzenia.

Słaby gracz dba więc o swe dziedzictwo ewolucyjne, wszak reakcja obronna w postaci lęku czemuś służy, czyż nie?

W swej mądrości unika on zatem zbędnych zagrożeń i wyzwań. Lecz nie lęk przed przegraną gra tu rolę jedynego moderatora. Najważniejsza jest świadomość, że osmoza wiedzy zachodzi niezauważalnie. Kłopot w postaci awansu wisi stale nad słabym graczem niczym miecz na biednym Damoklesem.

Aliści grać? Grać!, mości panowie i panie. Lecz z uwagą i rozmysłem dobierać (słabszych) przeciwników.

Przyjrzyjmy się ocenie swych poczynań.
Kluczowym zda się traktowanie partii przegranych tak jakby nie istniały. Komu nie jest obce pragnienie, by pozostać w dolnej części rankingu jak najdłużej, ten nie drąży i nie analizuje własnych porażek. Z innym podejściem narazi przecież swój jakże szacowny status! Słaby gracz bagatelizuje wcześniejsze ruchy i myśląc o swojej przegranej poprzestaje na stwierdzeniu, że przegrał grę w ostatnim ruchu.

Wszelkie zatem analizowanie całej partii jest sprawą bezcelową. To nie błędny kierunek gry, zły dobór joseki, niepoprawna ocena pozycji, nieumiejętność czytania czy też nieliczenie punktów na planszy przysporzyły wam problemów na gobanie.

Winnym jest ostatni ruch. Czy znajdzie się ktoś, kto odważyłby się zadać kłam tej jakże oczywistej konstatacji?

Siła tradycji.
Pod lupę naszych rozważań warto wziąć również kłębowisko uczuć i postaw jakie znajdujemy w sercu słabego gracza. Jak już wspomnieliśmy, proste odrzucenie technicznej sprawności nie jest wystarczające.

Odpowiednia postawa jak i stosunek do innego graczy są ważnymi elementami gry. W tradycji azjatyckiej relacja mistrz-uczeń jest bardzo silna i jednoznacznie ustanawia kierunek podległości.

Cóż by się stało, gdyby nagle wszyscy początkujący zapragnęli zamienić się miejscami z aktualnymi mistrzami? Azaliż nie byłoby to odwróceniem naturalnego porządku rzeczy? Czyż silni nie są predestynowani do bycia silnymi, a słabi do bycia słabymi? Czyż rewolucja w tym względzie nie byłaby sprzeczna z próbą utrzymania harmoni świata? Ten tego… o czym my to… ach, tak, kontynuujmy.

Zawiera się w tym co już powiedziane głęboka sugestia szacunku wobec mistrza. Mistrzuje on bowiem w takim porządku permanentnie, a uczeń ciągle jest li tylko uczniem.

Być może niektórym goistom zda się, że wręcz obowiązkiem słabszego wobec silniejszego jest czerpanie ze studni doświadczenia tego drugiego, iż zdobywanie wiedzy jaką ów posiadł jest dobrą drogą.

Nic bardziej mylnego. Za dawnych czasów mistrz bez ucznia umarłby z głodu. Współcześnie kim byliby gracze zawodowi, gdyby nie ogromna społeczność słabych graczy wspierająca ich i opłacająca. Zatem zarówno w interesie mistrza (czysto egzystencjalnym) jak i słabego gracza (kim byłby bowiem bez mistrza) jest utrzymanie status quo. A i na naszym amatorskim podwórku, odebranie silniejszemu jego statusu senseia jest niczym nieuzasadnionym okrucieństwem. Wstyd, zaprawdę, wstyd to, jeżeli po cichu marzycie o pouczaniu swych nauczycieli.

Poza szacunkiem dla tradycyjnego i nienaruszalnego porządku rzeczy, zwróćmy uwagę na stosunek do innych graczy. Trafnym zda się tu porównanie ornitologiczne, słaby gracz bowiem winien być jak piękny paw. Kroczący pośród innych goistów w godnym naśladowania uniesieniu, gdzie nie wiedza i umiejętności lecz siła czystego przeżywania klęsk swych i zwycięstw definiują jego goistyczną moc.

Szacunek wobec mistrza nie zaślepia go, nie oślepia pragnienie rozwoju. Unika zręcznie pułapek czyhających w samokształceniu, odrzucając samą ideę pracy nad rozwojem jako partacką i upośledzającą.

Nie ważne jest bowiem aby gdzieś dotrzeć czy nawet zmierzać, lecz aby stać i stojąc tak, podróżować w sposób jakiego nie powstydziliby się mistrzowie Zen ze wschodu.

Duch słabego gracza
Pragniemy na koniec wziąć słabego gracza w obronę albowiem są pewna cechy ducha, które pewni niegodziwcy próbują mu przypisać, nieumiejętnie interpretując stan faktyczny. Niegodziwcy nazywają to zawiścią, zazdrością czy też brakiem pokory. Lecz my wiemy, że prawdziwy gracz słaby jest istną kopalnią etycznych diamentów. Wspomniane tak małostkowe uczucia nie mają doń przystępu.

Tak więc gdy myślimy o uczuciach jakimi wypełniony jest duch słabego gracza to podstawowym przecież uczuciem jest współczucie wobec tych wszystkich, którzy wokół niego awansowali, tracąc cześć ze swej świętej słabości.

Współczucie to względem innych wynika z predykcji ich ciężkiego losu. Losu silniejszego gracza. A przegrana partia boli słabego gracza szczególnie mocno, albowiem wie, że tym samym skazuje na ambicjonalne męki zwycięzcę. Grymas twarzy u słabszego gracza w takim wypadku, być może i ma coś ze złości ale my wiemy, że to złość na los, który pokarał przeciwnika przeklętym zwycięstwem. Mamrotanie pod nosem to raczej mantra na odwrócenie złej karmy towarzysza, współgracza, miłego mu goisty. A jakże często spotykana niezgoda na wytknięte wady swej gry to przecież jedynie ostatnia deska ratunku słabego gracza przed niechcianą, a siłą mu wtłaczaną wiedzą.

Być może nasz drogi, uważny czytelnik znajdzie w tej części trochę paradoksów i treści jakby sprzecznych z codziennym doświadczeniem, jednak zapewniamy, że nie sprzeczności to a komplementarności. Ponadto, jak poucza klasyk, jeżeli rzeczywistość nie zgadza się z teorią, tym gorzej dla rzeczywistości.

Raz jeszcze serdecznie dziękuję za uwagę, z wyrazami uznania dla wytrwałości czytelnika
Wasz prof. Padre

(autor: Tommyray)

EN: Accommodation prices are expected to be known in mid-February - at which time we will start booking accommodation at the Staś Centre.

DE: Die Preise für die Unterbringung werden voraussichtlich Mitte Februar bekannt sein - zu diesem Zeitpunkt werden wir mit der Buchung von Unterkünften im Staś-Zentrum beginnen.

Cześć. Przepraszam, pomyliłem w opisach numery. Już poprawiłem. Ten czerwony to DGT 2500. Pozdrawiam, Kuba

Zaktualizowaliśmy harmonogram. Przede wszystkim są dłuższe przerwy obiadowe, żeby każdy chętny zdążył pójść zobaczyć morze

Kilka informacji organizacyjnych:

Noclegi w Ośrodku Staś są dostępne od czwartku (15.06) do poniedziałku (19.06) Jeśli chciałbyś/chciałabyś wydłużyć pobyt, to proszę o informację. 

Doszła możliwość rezerwacji kolacji w piątek - jeśli jesteś chętny - pisz!

Istnieje możliwość podwiezienia do ośrodka z dworców PKP Międzyzdroje lub Warnowo, tylko prosimy wcześniej o kontakt w tej sprawie. 

Aby uzyskać zniżkę 10zł za rejestrację przed 17 maja należy do 8 czerwca przelać pieniądze. 

Opłaty za posiłki i nocleg uiszczamy na miejscu PŁATNOŚĆ TYLKO GOTÓWKĄ.
 
Osoby chcące uzyskać zniżkę dla członków Polskiego Stowarzyszenia Go powinny być na liście http://psg.go.art.pl/lista_czlonkow i mieć opłaconą składkę na rok 2023. Tak jeśli jeszcze nie jesteś w PSG to ostatnia chwila, żeby dołączyć :D

W piątek i sobotę wieczorem planujemy ognisko. W sobotę wieczorem odbędzie się też walne zebranie członków Polskiego Stowarzyszenia Go. 

Do zobaczenia! 

Pozdrawiam
marmez

Noclegi można dalej rezerwować. Jest możliwość przenocowania w ośrodku STAŚ do poniedziałku.

ENG:
We have increased the person limit to 48 people :)

Accommodation can still be booked. It is possible to stay overnight at the STAŚ centre until Monday.

Możemy też podać, że pula nagród będzie nie mniejsza niż 3000zł i że planujemy nagradzać 13 osób i że nie będą to tylko pierwsze miejsca.

https://photos.app.goo.gl/33YmxDVz3vC3cadv8

Cena każdego zestawu 28zł.

Zarezerwować obiad proszę do niedzieli 22 maja piszą e-mail do mnie: marmezz@gmail.com. Płatność przy zapisach przed turniejem.

W sobotę i niedzielę są po dwa zestaw do wyboru:

Sobota:
Zestaw Kurczak, ziemniaki, surówka, ogórkowa 0,5l,
Zestaw Mielone, ziemniaki, surówka, ogórkowa 0,5l.

Niedziela:
Zestaw Schabowy, ziemniaki, surówka, rosół 0,5l,
Zestaw Gulasz, ziemniaki, surówka, rosół 0,5l,

Oczywiście w Wisełce w tym czasie będzie otwartych kilka jadłodajni, tak, że innych opcji.

do zobaczenia,
marmez